Kan Khua Nu: Mo Mo Ko He Kan Tuanbia

Tial Lian Thang

******

Kan khua chungah cun zapi mit hi amah sinah ai fu bik ko. Khuapi chung sianginn kai a si caah, thil hruk-aih a thiam. A ngo, a pumrua ṭha, hmurka nih thiam tuk fawn kaw kanmah kum 14 hrawng tleirawl hrawnghrang cu chim lo, patung no le tar lei nungak ram pawl ko nih khin an rak celh lo deuh. Cu pawl nihcun a min auh hmanh siang loin “Mo Mo Ko” tiah an rak isak. Mo Mo Ko cu Korea lei actress si rua.

Ka hmet te in hawi sinah ka rak laar dom ve. Zei dang lei si loin ka paw puar ning hi a chonh bak khin rak ichonh kaw, ka kar kalak ka rak ibih kho deng lo. Duh ka nun tuk caah a si lai, mindeu an rak ka sakmi pawl hrim a rak tam tuk ah kai chinchiah cawk ti lo. Mah cu ka paw nihcun hawi sin chuak ngam lo khin a ka tuah tawn. An duh ningin um lo sual citcet ahcun, “Kawlpaw”, “Pawte”, “Pawpi”, “Bawipaw”,… tbk. ka min deu cu chuak hna kaw, ka mintak ka rak iphilh dedeng tawn. Ka rak izahpi ngaimi ka paw kong i sermon a rak cak ngaimi lakah kan khua vanmi Mo Mo Ko zong a rak itel ve.

“Tuzan cu kanmah lawng kan tha chia, rak kan riak ko hme?” a van ka ti ko e!

A ṭapa he hawikom kan si i, an inn ka lennak in lawi kai timh lio ah khin si kaw, “riah ding si ko” tiah ka rak leh manh hmanh hi kai thei lo.

Kum 14 hrawng si lio caan a thlithup nungak ram tak lio, le zapi hngan tu ah cun tlanval thiam lo hngakchia ti awk i kan i-umter lio caan khi si. Anih Mo Mo Ko tu hi cu nute kan ti cu, a rak puitling pah cang.

“Ka ṭa ihkhun le ka ihkhun kan peh hna lai i, tuanbia kan ichim pah hna lai,” a van ti ko e.

Ihkhun kan peh hnu ah, “Ka ṭa, nang cu na ih chia tuk le a lai na ih ahcun si kho lo, a hriang ah va it,” a van ti chap ko cu ai!

Umm! A hriang ka ih pek, a lai i a ka ihter pek ah sol lo ka van ti cang! Puan a van thuan pah khin, “Ka ṭa cu a ih chia tuk le puan an chuh viar la, keimah puan ihrawm ko,” ti si hoi!

Ai! Ai! Cu tluk ka van ṭhat cu, ka mang si lai ka phang tuk cang. A ṭa pa tu cu ek nam huaha lo nakkhin a hmai chia deuh cang. Kan van ih ka cio cu zakpathal bak khin, ding kherkhuar pipi cun kan it cio.

Zan a tlai zuahmah cang nain kai hngilh kho ti lo.

Thawngpang ka ngaih ah, ka vorh lei Mo Mo Ko le ka keh lei kam a ṭa pa cu ihngilh dawh an si cang. Ka khel kai let ngam ti lo. Saa khanbawh i zeitik dah a chuah lai ti phun khin zeibantuk ruahchannak te khi dek a um~!

Zaan ṭim hrawng a si ahkhin, Mo Mo Ko cu phuhlut tiah a khel a van ilet i, keimah lei a van hoih ko. Ka thaw a ip, ka thin a tur i ka thaw ka chuah ngam huaha ti lo. Cawl lo bak cun dide ka ngai i, boruak ka cuan.

Suimilam pakhat tluk a rauh bak ahkhin Mo Mo Ko kut cu ka ṭang cung ah a van i khaang zuai ko. Alakua! A ka kuh ko cang hi teh ka ti i, ka zei dang cu cawl bak hlah. Ka thintur tuknak ah ka ṭang le a baan tu cu ai hnin len men lai dah.

Khel kai leh lonak sau cang kaw ka taksa a fak dih nain khel leh tak le ka siang fawn lo. Pasal ka ti i kai in. Cuticun 3:00 am hrawng tiang khi amah zong khel ilet ti hlah, kei tu cu chim hau lo. Ka taksa fah cu a celh ka celh ti lo lio bak ahkhin Mo Mo Ko hmur cu ka vorh lei biang bak akkhin a van ihmuah zuai ko ai. Ka lau tuk nakah ka au deng. Ka thintur cu ‘phuzuk phuzek’ tiah a zual deuhdeuh. Ziah a thawhhmawt hna si hnga maw tiah thawhhmawt hman dawh ruam cu si lo. Ka cawl ngam lo a zual, ka taksa fahnak sau tuk cang nain mah cu van mer tak ahcun vokpi hmai lungvaar thlak ko a lo ding khi si hoi. Mit chinh kamseh bak in ka taksa fah cu kai in kai in i, zinglei ar an hung khuang thluahmah ko cang.

Mo Mo Ko thawh a van itimh hrawngah khin cun a hnaar dedeng phun khin kai umter. A tho i cokalei a liam hnu bak khin ka khel cu leklak kai mer. Ka khel kai leh khawh lio ka feeling cu Mo Mo Ko hmur le ka biang an ihmuah lio nak khin a nuam deuh ving.

Cun, a ṭa pa a van thawh khin ka tho ve. Mo Mo Ko nihcun, “Zeitin, na mitkuh hna thaw maw?” tiah vaibarlo tebang khin a van ka hal ko e. Iphuhrung nawnpi khin, “Thaw ko,” ti vial ka leh.

Zan khuadei ihngilh lo le khel ileh lo hrat cu, ka lu mu fah le ka ruhkhua fah cu ti awk ṭha lo, nungak sin riak ah cun a cei cem ka si men lai. Lu domh pah khin inn lei ah ka lawi.

An inn ka riah hnu khan cun, keimah ta hei ti phun khin ka um i, amah zong nih hngalsak ngai khin len a ka sawm lengmang ve cang. Kan khua pa pawl bel nihcun kan savo a kan chuh hei ti phun khin, tar in no tiang nih lam ton ah an ka met viar. Atu pin hmun khat riah ṭi caan um sehlaw cu hlan bantuk menmen kha cu ka si ti lai lo tiah ka ruat cang.

*****

“Tiva ram riak hna usih ca?” a van kan ti cu, kai nuamh tukah ka laam deng. Ka hawi le pahnih (pa veve) le amah ti cun Vasum ah para thlei ding cun kan pok hna.

Kan parathlei thanuamh le kan dikdek ṭhat cu chim awk ṭha lo. Tiva kam ah meiphu kan kau i, khatlei kam ah kan hawile pahnih le khatlei ah kannih tiin, a khuah tete cun kan it hna.

Mah lio caan ahhin Mo Mo Ko uar lotu le fak lotu hi kan khua chungah an um lo ti awk a si. Nain, a rak uar lo pinah a rak hua ngaitu pakhat te a rak um. Cucu sunghno ka nu a si. “Na hmet lio an nehsawh ning na philh khawh zongah kei nih ka philh kho lo. Mah nu hi kom hlah. Na no tuk rih, nungak neih na za rih fawn lo. Ca tu fak piin izuam law, hi nu nak dawhdawh hi an tam pi te ko lai,” a rak ka ti tawn.

Zinglei sang ah cun, ti hmanh zut hlah seh ti phunkhin kan ikup i, thawh lai ruam kan siang ti lo. An inn i ka rak riah lio nakcun kan ṭhangcho deuh ngaingai cang. Inn lei in ngahring dawi a rami phu khat cu ruah lopi in kan kam an hung phan.

“Ai, ai, ai! A ṭuai tete in nan rak it hna ti. Nan inuam ngai hna hi teh?” timi aw, ka theih bal tawnmi aw thawng ka theih

Zoh hau lo khin a aw in ka theih cang. A ka daw cemtu le keimah zong nih ka dawt i, ka ṭihzah cemmi ka nu!

Kan ikuhnak kan kut cu leklak kan phoih colh veve. Ka cal vun a chah, ka mit a mui.

Mo Mo Ko hmai ka khah lo maw a fak deuh ka ningzah hme!!! Zei ti tuah awk theih lo ah phuhlut ka tho i tiva lei ka kal cu ka karhlan a hman ti lo.

Aw! Ningzah tuk ahhin ke pei a bei (bai) kho hi tiah ka lung a pem

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *